de 20 weken echo!!

de 20 weken echo!!

Gister middag om half 3 was het voor ons dan eindelijk zover: de 20 weken echo!

Ik had hier echt naar uitgekeken vooral om dat we ons kindje dan weer even mochten zien, maar ook omdat het geslacht dan nog even bevestigd zou worden. Dit houd ik voor jullie nog heel even geheim! In het begin van de zwangerschap hebben we heel veel echo’s gehad en nu was het toch al heel wat weekjes geleden en was ik zo benieuwd hoe ons draakje het zou doen! Ik was niet zenuwachtig ik ben er vanuit gegaan dat alles goed was. Maar eenmaal in de wachtkamer vond ik het toch wel een beetje spannend worden.

Ik had Stephan, mama en mn schoonmoeder mee genomen. Achter af was dit dus niet de bedoeling. Maar ik had nog nooit de oma’s mee genomen en wie weet was dit wel de laatste keer kijken. Uiteindelijk vond de verloskundige het niet erg en mochten de oma’s ook gezellig mee kijken!

Alles was ontzettend goed te zien. De dames noemden mijn buik en de baby echogeniek. Alles was zo duidelijk en makkelijk in beeld te brengen ( wat de vorige echo’s ook al zo was). Als de kleine moest draaien werd er even in mn zij geprikt of ik draaide even op mijn zij en weer terug en de kleine draaide dan gezellig mee. Zo mooi om te zien.

Ik vond het zo bijzonder hoe goed ze alles nu al kunnen zien, het hartje, de kamertjes, niertjes alles erop en er aan. Zelfs alle botjes in de vingertjes waren al te zien! Ons kleintje doet het super en groeit goed! Er was niks afwijkends te vinden. De verloskundige die de 20 echo maakte heeft mij als baby ook ter wereld gebracht zo grappig! Ze was erg lief en kon alles heel mooi uitleggen. En omdat alles zo goed te zien was, was het heel snel klaar en hebben we zeker 20 minuten gewoon lekker mogen kijken.

Het enige wat we zagen is dat de beentjes wat korter waren voor het termijn dan bijvoorbeeld het hoofdje. Maar dit was heel normaal iedereen heeft zijn eigen postuur. Dus wij hoeven ons hier in ieder geval geen zorgen over te maken. De kleine druif was wel mega druk aan het bewegen, zwaaien en spartelen.

Ik zou serieus nog uren naar de baby kunnen kijken. Je zou zo’ n echo apparaat thuis willen hebben toch haha! Het is een pak van mijn hart dat alles goed is met Pluis. En dat de baby goed groeit en het goed doet. We hebben er met zijn viertjes volop van genoten!

De kleine heeft 10 teentjes, 10 vingertjes en is vast de mooiste baby die ik ooit gezien heb!!

 

zwangerschapsupdate: week 19!

zwangerschapsupdate: week 19!

Ik ben nu 19 weken zwanger, bijna op de helft!!

Deze week mag ik eigenlijk niet klagen, mijn energie level begint wat hoger te worden. Het lontje daar in tegen is deze week niet bepaald lang. Kan weer lekker katten zo nu en dan!

De misselijkheid is er helaas nog steeds. Maar niet meer 24/7! Nu komt deze zo nu en dan voorbij. Soms overvalt het me wel.. niet relax als je in de ochtend om 6 uur in de auto zit met je ramen open op de snelweg in de file omdat je het gevoel hebt dat het elk moment mis kan gaan. Maar goed alles voor de kleine, he?

Kilo’s

Al vanaf het begin gaat dat lekker hard, iets te hard als je het mij vraagt. Ik ben nu bijna op de helft maar ook al 7 kilo aangekomen. Ik schrok hier behoorlijk van toen ik op de weegschaal stond. Ik krijg nu juist heel veel complimenten dat ik er goed uit zie. Dus de kilo’s misstaan me niet! Maar ik moet ook eerlijk toegeven dat ik veel snoep… en het echt moeilijk vind om dat niet te doen. Ik heb gewoon heel veel trek, en dan vooral in die lekker chips of zure matten! Aankomende week probeer ik eens het snoep te vervangen voor komkommer en tomaat eens kijken of het dan wat minder hard gaat, anders komt het dus echt door het snoepen. ‘’ oeps’’

Hormonen

Bah, hormonen schei uit… ik ben zo af en toe echt een monster zo lelijk kan ik doen. Van boos weer naar blij in nog geen paar seconden tijd. Ik kan mij mateloos irriteren aan eet geluiden, als Stephan niet het antwoord geeft wat ik had gehoopt en vind hem boven al vaak een zeur piet. Zonder reden.

Vergeetachtig

Nu moeten we echt ophouden. Dit is gewoon niet meer leuk. Probeer je te pinnen met een kar vol boodschappen weet je je pincode niet meer… vervolgens tover je een andere pas tevoorschijn en vertel je heel stoer dat je het wel even met die pas pint. Waarop je vervolgens schaapachtig kijkt naar de jongen achter de kassa omdat je het alweer 2 keer verkeerd hebt dus….

Zwangerschapskleding

Ik kan er niet meer onderuit, de zwangerschapskleren vooral de broeken zijn de enige optie die ik nog heb. Ik heb nu 3 broeken, niet echt veel.. maar heb ieder geval nog wel iets te kiezen. Ik probeer deze wel nog te combineren met leuke vestjes en shirtjes die ik al had. Ppl draag ik graag jurkjes dan komt de buik ook mooi uit! De gewone broeken heb ik afgelopen week uit de kast gehaald en naar zolder gebracht, die kan ik voorlopig niet meer aan. En wie weet pas ik wel nooit meer in maatje 32 en is het in het vervolg 34.

Namen

We zijn druk bezig met het bedenken van een naam voor onze kleine pluis. Maar pfoe wat moeilijk. Je gaat zo’n kleintje toch voor de rest van het leven een naam geven. Maar er is zeker wel een favoriet. En nu is het kijken of we die over een tijdje nog steeds het leukste vinden!

Bevalling

Ik wil het toch even benoemen, ik begin deze week steeds meer te beseffen dat pluis er ook weer een keer uit moet. Ik voel de baby nu af en toe als een vlinder in mijn buik. Super! En wauw wat bijzonder. Maar daarmee komt ook het besef dat de kleine er ook weer een keer uit moet. Dat heeft me wel even bezig gehouden afgelopen week. Ik ga mij binnenkort maar inschrijven voor een cursus. Kunnen we ons zo goed als kan voor bereiden.

Dat was het weer voor deze week. Op naar week 20 en de 20 weken echo!

 

zwangerschapsupdate: week 18

zwangerschapsupdate: week 18

Helaas voel ik mij deze week nog steeds niet goed. Ik zou graag wat anders willen vertellen maar dit is helaas hoe het is. Naast dat ik nog steeds misselijk ben, voel ik mij ook gewoon nog steeds erg moe en futloos. En vind ik het erg moeilijk om mij er toe te zetten om dingen te onder nemen. Ondanks de misselijkheid heb ik wel onwijs trek in lekkere dingen. Maar ik blijf hopen op verbetering, de 20 weken komen steeds dichter bij en ik hoop dat ik straks toch volop kan genieten van het zwanger zijn en dan ook hopelijk de bewegingen van m’n kindje.

 

Trek in zoetigheid

Ik heb heel vaak en heel veel zin in dingen die niet zo goed voor me zijn. Neem bijvoorbeeld bonbons van die zee schelpen of die echte belgische bonbons. Ik probeer het binnen de perken te houden. Maar soms kan ik mij niet beheersen en verdwijnt toch het halve doosje zee banket in mijn mond voor ik het door heb. Ook zijn de zure matten groot favoriet op het moment. Ik ben normaal erg slank met 47 kilo. Maar op het moment weeg ik toch al 53 kilo en andere dag 52 kilo. Dus ik moet het niet te vaak doen. En probeer dan vooral fruit te eten of crackertjes. Ik ben benieuwd wat de eind stand zal zijn in juni. Van mij hoeft niet alles er weer af na de zwangerschap een kilo of 5 tot 7 mag toch echt wel blijven hangen.

 

Slapen slapen slapen

Ik kan op het moment echt heel erg veel slapen. Vroeg naar bed voor mij dus. Als ik dat een avond niet doe ben ik de volgende dag de hele dag moe. Ook doe ik regelmatig en middag dutje. Wat een oud mens niet haha.

Maar niet alleen het slapen, gewoon over het algemeen kost alles nog steeds veel moeite en energie. Kan ik na een middagje boodschappen doen of stad slenteren helemaal uitgeteld zijn. Wel kan ik mijn draai iets moeilijker vinden in bed. Ik draai veel. Ik lig graag op mijn buik maar dat is nu niet zo top meer. En op mn zij doen mijn boobies pijn. Dus kreeg ik al van verschillende dames de tip om met een voedingskussen te gaan slapen. Al probeer ik dit nog even uit te stellen denk dat Stephan het wat minder vind als ik die worst er bij ga halen.

 

Genieten van de baby

Op het moment voel ik steeds vaker de baby heen en weer ‘’zwemmen’’. Nog steeds die kriebel maar die komt wel af en toe eens voorbij niet elke dag maar toch echt wel vaker dan vorige week. Leuk om nu toch te weten dat het de baby is. Ik kan niet wachten tot stephan het ook kan voelen en we het samen kunnen delen. Ook krijg ik steeds meer zin om baby spulletjes te kijken en te kopen. Ik ben nu veel bezig met inspiratie op te doen voor de baby kamer. Leuk al die prulletjes!

 

Ik probeer ook al voel ik mij niet echt super toch zoveel mogelijk te genieten van deze zwangerschap met in mijn achter hoofd dat het zomaar de enige keer zou kunnen zijn dat ik zwanger ben.

 

Nieuwe winterjas

Ik moet binnen nu en korte tijd toch een nieuwe winterjas gaan aanschaffen. Ik krijg mijn eigen winterjas niet meer dicht. Dus dat betekend toch echt wel dat ik aan het groeien ben. Mijn lichaam is aan het veranderen. Die ooit zo slanke taille zit nu een mooi bolletje waar onze pluis in woont. De borsten die al groot waren nu echt ontzettend zijn denk aan MEGA. Helemaal bij mijn kleine kabouter lijf met mijn 1,55!

Ik heb nog 1 gewone broek die past voor de rest zal ik toch echt aan de zwangerschaps broeken moeten beginnen. Word de keuze what to wear? Nog kleiner. Maar wel een goed teken.

Nog 1,5 week en dan hebben we de 20 weken echo. Kan niet wachten om pluis weer even te mogen bekijken! En natuurlijk neem ik jullie mee.

 

zwangerschapsupdate: week 17!

zwangerschapsupdate: week 17!

Ik ben op het moment 17 weken zwanger, als we hebben over 17 weken, hebben we het namelijk al over vier maanden. Ja echt waar VIER maanden!

Hoe langzaam ik het eerst vond gaan, zo snel klinkt het nu ineens. We gaan toch al aardig richting de 20 weken. Wat betekend dat we bijna op de helft zijn! We zijn weer een week verder en ik ga jullie even bij praten.

Ziek zwak en misselijk

Ik ben al sinds week 6 niet lekker. En het lijkt maar niet over te gaan. Ik ben elke dag misselijk, moe of niet lekker. Nu geniet ik wel volop van het zwanger zijn en het feit dat er gewoon een kindje in mijn buik groeit. Maar ik moet eerlijk zeggen dat ik er aardig klaar mee begin te raken dat ik zo misselijk ben dag in dag uit. Er komen wel vaker moment dat ik denk ‘’ nou dat gaat best’’ en een uur later denk ik weer blegh. Het is puur misselijkheid, het echte overgeven gebeurd niet elke dag maar toch is het alles behalve prettig. Maar goed, moet eerlijk zeggen dat het ook went. Maar ik hoop al sinds week 10 dat het minder word. Maar helaas merk ik daar dus nog niet heel veel van. Verder is het besef er wel steeds meer, er groeit echt een kindje in mijn buik. Het buikje begint nu wat meer zichtbaar te worden en is het wel een zwanger buikje, niet meer de ‘’het zou ook kunnen dat ik te veel heb gegeten buik’’.

Deze week heb ik een heel druk schema gehad. Maandag werkte ik de hele dag en had ik ’s avonds ook nog een ehbo cursus voor kinderen tot erg laat. De dagen er na werkte ik ook hele dagen en had ik nog wimpertjes in de avonden. Gelukkig had ik de donderdag lekker voor mezelf en kon ik weer even op adem komen.

 

Nog geen beweging in mijn buik.

Tot nu toe voel ik de baby nog niet veel bewegen. Af en toe voel ik iets dat ik denk hee dit zou wel eens de baby kunnen zijn. Een soort kriebeltje. Maar echt duidelijk voel ik het nog niet. Ik ben benieuwd wanneer je de baby actief kan voelen bewegen. Mijn placenta ligt voor dus zal nog wel even geduld moeten hebben denk ik.

 

Die hormonen….

De hormonen doen nog steeds goed hun best, ik kan nog steeds lekker janken om niks en lekker kattig reageren in situaties wat mij normaal niks doet. Ook moet ik wennen aan mijn nieuwe lichaam. Zo heb ik stiekem boven zitten huilen dat ik uit mijn favoriete broek gescheurd was. Dacht ineens dat ik wel ontzettend dik zou zijn geworden. Maar dat is natuurlijk onzin ik heb die broek al jaren en woon er het liefst in. Dus die had zijn dienst gewoon bewezen. Maar goed op dat moment kon ik even niet zo goed relativeren.

Dat was het dan weer voor week 17, ik voel me nog niet echt top, maar het zwangere buikje is nu toch echt een feit. Daarbij zit ik nu op de 5 kilo dat ik ben aangekomen en zijn mn boobies net 2 veel te grote meloenen vol met aderen. Dus zwanger voelen we ons zeker weten maar echt geweldig vind ik het nog niet. Ben nog steeds jaloers op die mega vitale zwangere dames!

 

 

 

 

Voor mijn vriend is het ook zwaar

Voor mijn vriend is het ook zwaar

Jaaaaaaa daar was de positieve zwangerschapstest. Ik was zwanger en jeetje wat waren wij blij! Maar hee hier geen wij zijn zwanger hoor, ik bedoel je doet het samen maar er is er maar 1 echt zwanger. Krijg er altijd een beetje kippenvel van als mensen wij zijn zwanger zeggen. Al moet ik wel eerlijk zijn voor mijn vriend is het ook zwaar. Want met de positieve zwangerschapstest begon niet alleen de vreugde maar ook de ellende.

Het alles begon met het stoppen met roken, wat resulteerde in veel
beter ruiken vreet buien en boven op de hormonen sowieso al vreselijk geïrriteerd zijn. Oeps sorry lieverd.

Maar echt ik ruik ALLES. En 9 van de 10 keer vind ik het stinken. Het zal ook niet de eerste keer zijn dat ik mijn hoofd weg draai als mijn vriend mij een kus wil geven. NEE je stinkt. Omdat hij of net gerookt heeft, een frikandel gegeten heeft of gewoon omdat ik dat vind. Hij wil ook nog wel eens sneaky een scheet laten in mijn buurt, dat sneaky kun je tegenwoordig wel vergeten want serieus bij ieder vreemd dingetje dat ik ruik verdenk ik mijn vriend haha.

 

Vanwege het onwijs goede reukvermogen dat ik nu heb, vind ik ineens ook veel eten niet meer lekker of zelfs misselijk makend. Dit zal komen door dat ik rookte en dan ruik en proef je sowieso minder. Dus als je stopt wordt dit beide al sterker, en dan ben ik ook nog eens zwanger. Lekker volle bak aan het ruiken hier dus. Gaat een wereld voor me open. En eh ja dus ook dicht. Ik kook maar kan veel luchten niet meer verdragen en maak dit dan ook niet meer. Zo wordt de keus wat we eten voor vriendlief wel een stuk kleiner.

En dan heb je nog de huilbuien en boze uitbarstingen om NIKS! Maar dan bedoel ik ook echt NIKS. Een reclame op de radio in de auto.. De hond die een nachtje uit logeren moet, vriend die een aflevering van een serie alleen heeft gekeken, de kibbeling die niet zo lekker smaakt als dat ik had gehoopt. En altijd is daar weer die lieve schat die me even een hart onder de riem steekt dat het ook een hele opgave is om die aflevering alleen even terug te kijken.

Dus ja, ik ben hartstikke zwanger, wij krijgen samen een kindje, maar we zijn niet allebei zwanger. Wel is het voor hem ook zwaar om met zo’n hormonen bom door het leven te gaan. En natuurlijk is het voor hem ook spannend. Ik ben vooral heel blij dat hij er zo goed mee om gaat.

Waar hadden of hebben jullie erg last van tijdens het begin van jullie zwangerschap?