Jaaaaaaa daar was de positieve zwangerschapstest. Ik was zwanger en jeetje wat waren wij blij! Maar hee hier geen wij zijn zwanger hoor, ik bedoel je doet het samen maar er is er maar 1 echt zwanger. Krijg er altijd een beetje kippenvel van als mensen wij zijn zwanger zeggen. Al moet ik wel eerlijk zijn voor mijn vriend is het ook zwaar. Want met de positieve zwangerschapstest begon niet alleen de vreugde maar ook de ellende.

Het alles begon met het stoppen met roken, wat resulteerde in veel
beter ruiken vreet buien en boven op de hormonen sowieso al vreselijk geïrriteerd zijn. Oeps sorry lieverd.

Maar echt ik ruik ALLES. En 9 van de 10 keer vind ik het stinken. Het zal ook niet de eerste keer zijn dat ik mijn hoofd weg draai als mijn vriend mij een kus wil geven. NEE je stinkt. Omdat hij of net gerookt heeft, een frikandel gegeten heeft of gewoon omdat ik dat vind. Hij wil ook nog wel eens sneaky een scheet laten in mijn buurt, dat sneaky kun je tegenwoordig wel vergeten want serieus bij ieder vreemd dingetje dat ik ruik verdenk ik mijn vriend haha.

 

Vanwege het onwijs goede reukvermogen dat ik nu heb, vind ik ineens ook veel eten niet meer lekker of zelfs misselijk makend. Dit zal komen door dat ik rookte en dan ruik en proef je sowieso minder. Dus als je stopt wordt dit beide al sterker, en dan ben ik ook nog eens zwanger. Lekker volle bak aan het ruiken hier dus. Gaat een wereld voor me open. En eh ja dus ook dicht. Ik kook maar kan veel luchten niet meer verdragen en maak dit dan ook niet meer. Zo wordt de keus wat we eten voor vriendlief wel een stuk kleiner.

En dan heb je nog de huilbuien en boze uitbarstingen om NIKS! Maar dan bedoel ik ook echt NIKS. Een reclame op de radio in de auto.. De hond die een nachtje uit logeren moet, vriend die een aflevering van een serie alleen heeft gekeken, de kibbeling die niet zo lekker smaakt als dat ik had gehoopt. En altijd is daar weer die lieve schat die me even een hart onder de riem steekt dat het ook een hele opgave is om die aflevering alleen even terug te kijken.

Dus ja, ik ben hartstikke zwanger, wij krijgen samen een kindje, maar we zijn niet allebei zwanger. Wel is het voor hem ook zwaar om met zo’n hormonen bom door het leven te gaan. En natuurlijk is het voor hem ook spannend. Ik ben vooral heel blij dat hij er zo goed mee om gaat.

Waar hadden of hebben jullie erg last van tijdens het begin van jullie zwangerschap?

Vorig bericht

DIARY #1: Kerst in Zwitserland

Volgend bericht

zwangerschapsupdate: week 17!

%d bloggers like this: