zwangerschapsupdate: hopelijk de aller laatste!

zwangerschapsupdate: hopelijk de aller laatste!

Nog een week tot de uitgerekende datum. Nog een week tot een datum waarvan ik dacht hem echt never nooit niet te gaan halen. En met mij velen andere. Omdat ik al sinds week 20 onwijs veel harde buiken en voorweeen heb. Maar vooralsnog laat pluis zich nog niet zien. Mijn eigen voorspelde datum van 10 juni zijn we ook voorbij. Nu gaan we richting week 40 en zal het mij eerlijk gezegd niet verbazen als we daar ook overheen gaan. We hebben wel 2 keer vals alarm gehad. Serieus dachten Stephan en ik dat het zover was. Het deed pijn. Netjes iedere 5 minuten een wee. Maar helaas na zo’ n 2 uur hield het gewoon weer op. Dat was wel even teleurstellend.. Deze week merk ik dat  ik het echt niet leuk meer vind. Ik wil niet meer zwanger zijn. Ik wil Pluis ontmoeten en merk gewoon dat het echt genoeg is nu. Mijn lijf wil ook niet meer. Ik slaap al weken niet meer. Heb slaap medicatie gekregen. De misselijkheid is er nog steeds.. yepp suprise! Dat ga ik dus echt niet missen haha. Nu lijkt het alsof het alleen maar heel vervelend is dat zwanger zijn. Maar dat is niet het geval. Maar de reden dat er ook een tijdje geen updates meer online kwamen is omdat ik ook leuke dingen wil vertellen. Maar als je je vaak niet fijn voelt valt er ook niet veel bijzonders te vertellen. En mijn blog is mijn eigen persoonlijke plekje internet waar ik mee kan doen wat ik wil. En ik verwacht als ik andere nieuw bakken moeders zie dat er een babyoverload zal komen qua uploads als Pluis er eenmaal is. Omdat je je prachtige baby dan natuurlijk aan iedereen wil laten zien en elke scheet wil delen.

Wel probeer ik de laatste paar dagen nog wel te genieten van het zwanger zijn. En probeer ik het er nog van te nemen door flink lang in bed te blijven liggen. Met mijn vriendinnetjes af te spreken en veel met mijn andere baby Pippa te knuffelen. Pip voelt alles trouwens heel goed aan. Sinds een tijdje slaapt ze boven naast mijn bed in haar mandje. Ineens werd het een probleem als ze niet bij me in de buurt kon komen. Zal wel iets met hormonen te maken hebben wat ze voelt. Dikke prima schatje slaap je toch lekker naast mijn bed. Je hoort haar niet ze slaapt net zo lang tot ik eens uit bed kom erg schattig.

Ja ik voel mij onrustig.. bang voor het onbekende. En komt de vraag regelmatig in mij op: kan ik dit. Kan ik bevallen? Doet het niet te veel pijn? Ben ik zo’n watje? Wat als het niet lukt?

Onzin natuurlijk elke vrouw kan bevallen. En zo niet dan word je geholpen. De kleine komt er hoe dan ook uit. Maar toch overvalt het me regelmatig.

Daarnaast heb ik sinds een tijdje een nieuwe craving. Maar een serieuze verslaving. WATERMELOEN. Ik kan een hele watermeloen binnen 2 dagen op eten. Zo lekker en word het ook niet zat. Dus blijf ik deze voorlopig ook gewoon lekker eten. Waarschijnlijk kan ik deze na mijn zwangerschap dan ook echt niet meer zien haha.

Alles gaat hier nu op zn dooie gemakje. Soms zit er wel eens een dag tussen dat ik een opleving krijg en ineens vol op aan het stofzuigen ben alles opruim en een lading boodschappen haal. Maar over het algemeen ben ik daar te moe voor. Niet gek als je maar 3 uur per nacht slaapt denk ik… veel anders zal dat vast niet zijn als Pluis geboren is. Helemaal omdat we borstvoeding willen gaan proberen. Lukt het niet is het ook oke. Maar wil het toch wel echt even de tijd geven om te slagen.

Ik kan niet wachten tot dat Pluis er is, en dat delen er velen met mij. Ik begin steeds vaker berichten te krijgen. En? Is de baby er al? Ben je al bezig? Nope lieve mensen de baby zit nog lekker warm in de buik van zn moeder.

Hebben jullie nog tips om die laatste aller laatste zware loodjes door te komen? En tips voor de bevalling? Ben toch wat bangig wat ik niet meer had verwacht. Ik had gedacht dat ik rond deze termijn wel zou denken ookal moet de baby er via mijn neus uit als hij er maar uit komt. Maar dat is dus niet altijd het geval. Soms wel want ben er klaar mee. Maar soms denk ik oeh vandaag maar even niet ik ben te moe hoor haha!

Ik vind het in iedergeval heel spannend! En hopelijk kan ik jullie binnenkort het fijne nieuws brengen dat de kleine er dan eindelijk is!

 

Liefs.