Mijn bevallingsverhaal

Mijn bevallingsverhaal

 

Nou daar issie dan eindelijk. Mijn bevallingsverhaal. Wat heb ik er lang over gedaan om de moed te verzamelen om dit artikel te schrijven. Vanaf het begin van mijn zwangerschap heb ik er niet bepaald naar uit gekeken die hele bevalling. Ik vond het spannend, bang voor het onbekende en ik hoopte dat het zou gaan zoals ik mij voorgesteld had. Gewoon thuis. En of ik het zou kunnen zonder pijnstilling, of ons kindje thuis ter wereld zou komen of toch in het ziekenhuis. Mijn moeder zou bij de bevalling zijn en natuurlijk Stephan. Inmiddels ligt mijn bevalling alweer 10 weken achter ons. En ja ik moest hier echt even van bijkomen en alles verwerken. Want ik wist dat het anders zou kunnen gaan dan ik gepland had. Maar dit had niemand verwacht. Als je binnenkort nog moet bevallen sla dit artikeltje dan even over. Ik wil niemand bang maken want elke bevalling is anders. Zo dacht ik direct na mijn bevalling dit never never nooit meer. Maar nu we 10 weken verder zijn denk ik daar heel anders over. Mocht het ooit nog lukken en kunnen zou ik het heel graag nog een keer mee willen maken. En zou ik Boaz zeker een broertje of zusje gunnen. Maar voorlopig nog even niet.

Ik had die ochtend nog een afspraak bij de verloskundige op 19 juni. Ze vertelde mij dat het nog wel even op zich zou laten wachten. Die hele middag had ik veel last van harde buiken en wat krampen maar zoals jullie in mijn updates hebben kunnen lezen had ik dit nogal vaak dus zocht ik hier dan ook niet veel achter. Stephan en ik zijn rond etens tijd zelfs nog naar de ikea geweest en daarna door gegaan naar vrienden. Eenmaal bij die vrienden aangekomen kreeg ik de een na de andere harde buik. Voelde me ineens niet lekker. Stephan maakte nog een grapje dat hij snel nog even een frikandelletje ging halen omdat dit nog wel eens een hele lange nacht zou kunnen worden. Kort na zijn frikandel zijn we naar huis gegaan. En ja hoor in de auto om 20.00 kreeg ik mijn aller eerste echte wee. Werd kots misselijk en wilde het liefst de auto uit. YES de bevalling was echt begonnen. We belde de verlos en die zou om 00.00 even bij ons langs komen. Ze keek hoever ik was. Ik had 1 cm ontsluiting, tikkeltje teleurgesteld was ik wel maar ze vertelde dat als ik zo door zou gaan ik morgenochtend mijn kindje in de armen kon nemen. Nogmaals dacht ik YES gewoon fijn thuis bevallen. Om 6 uur zou ze weer langs komen. Ze controleerde alles weer en nog steeds had ik maar 1cm ontsluiting… ze besloot me even wat extra te strippen om de weeen wat heftiger te laten worden. Om 11 uur zou ze weer komen. En opnieuw had ik nog steeds maar 1cm ontsluiting. Ondertussen was ik dus al bijna 15 uur weeen aan het weg zuchten voor wat? Ik had maar 1cm.. De verloskundige besloot dat dit niet zo verder kon en ze zou ons overdragen aan het ziekenhuis.

Om 12 uur kwamen we binnen en werd ik aan allerlei apparaten gelegd. Weeen opwekkers werden aangesloten en wachten maar. 15.00 kwamen ze weer even kijken zelfs met de weeen opwekkers wilde het niet lukken ik had nog steeds die ene %*%(^$& cm. Ik raakte uitgeput. Er werd voor mij besloten dat een ruggenprik de beste optie was. Zo gezegd zo gedaan. Ik hoopte eindelijk rust te krijgen maar dit was van korte duur. De ruggenprik zat niet goed. En ik werd maar aan 1 kant van mijn lijf verdoofd. De weeen werden heftiger en heftiger en ik begon in paniek te raken. Eindelijk om 21.00 leek er vordering in te komen ik had 4 cm. Om 23.00 had ik 6 cm. Net op het moment dat mijn moeder besloot om naar huis te gaan bleek ik om 24.00 8 cm ontsluiting te hebben. Al uren had ik persweeen waar ik niks mee mocht. De hell vond ik dat. Het deed zo’n pijn ik was kots misselijk had een mond als de sahara wanneer ging dit nou ophouden?

Die laatste 2 cm leken eeuwen te duren. Maar om 00.50 mocht ik dan eindelijk voorzichtig meegeven om het laatste randje een beetje te helpen. EINDELIJK ik mocht wat gaan doen. Het persen vond ik het mooiste maar ook zwaarste van alles. Elke keer kwam het hoofdje naar buiten en joelde iedereen het uit HIJ HEEFT HAAR!! En als de wee dan voorbij was schoof het hoofdje elke keer weer terug. Ik perste zo hard ik kon maar blijkbaar niet hard genoeg. Toen ik een seconde mijn ogen opendeed stond de verloskundige daar met een schaar. Ik heb geschreeuwd dat ik dat niet wilde. Maar de baby kreeg het moeilijk dus hij moest er nu uit. Het was of persen voor mijn leven en zorgen dat hij er met 2 perweeen was of ik had geen keus en ik zou een knip krijgen. Natuurlijk perste ik met alle laatste kracht die ik nog had de longen uit mijn lijf! En eindelijk in deze helse uren ging er iets zoals ik wilde. Boaz werd 2 persen later geboren. Het was toen 21 juni 2017 en 01:36. Mijn prachtige kindje was er eindelijk en zonder knip! Het mooiste moment van mijn leven.

De bevalling heeft in totaal ongeveer 30 uur geduurd, ik heb het ervaren als een hell. In die 30 uur hebben ongeveer 9 verschillende mensen inwendig onderzoek gedaan hier heb ik echt moeite mee gehad. Vreselijk gewoon waarom zoveel verschillende mensen die even willen kijken. Ik heb dan emotioneel ook later veel last gehad van dit hele gebeuren. Ik ben ontzettend dankbaar dat ook mijn moeder hierbij was. Dit was zo’n grote steun. Stephan en mijn moeder hebben mij er doorheen gesleept.

Ik heb een aantal details weg gelaten om prive redenen. Lichamelijk mag ik absoluut niet klagen. Ik heb de 2e dag alweer heerlijk beneden gegeten. En kon de visite zelf mijn baby laten zien. Het moment van persen zou ik zo weer willen doen prachtig vond ik het vooral als je er bijna bent. De rest van de bevalling doe ik liever nooit meer. En mochten we ooit nog een kindje mogen krijgen hoop ik toch echt dat dit heel veel sneller kan gaan!

voor het eerst op vakantie met Boaz!

voor het eerst op vakantie met Boaz!

Tijdens mijn zwangerschap durfde Stephan en ik het niet aan om op voorhand al een vakantie vast te leggen voor aankomende zomer. Want je weet immers niet hoe de kleine het doet en hoe je er zelf op dat moment in staat. Maar al kort na de bevalling hadden we het gevoel dat het wel kon! Maar het moest allemaal wel erg last minute geregeld worden want de laatste week van augustus zou de stagiair van Stephan beginnen en moesten we dus absoluut terug zijn. Dan komt de vraag waar ga je heen met een 7 weken oude baby? We durfden het beide nog niet aan om te gaan vliegen en uren lang rijden zagen we ook niet zitten met het kleine mannetje. Dus lastminute met de auto niet ver willen rijden dan zijn de opties niet erg groot in het hoog seizoen kan ik je vertellen..

Het werd uiteindelijk een bungalow in de Ardennen!

Ik ben eigenlijk meer van een lekker luie zon vakantie maar met een baby zit dat er toch even niet in. Voordeel aan met de auto op vakantie gaan met de auto is dat je veel lees: ‘’ heeeeel veeeel’’ mee kunt nemen.

Want wat een spullen werden er ingeladen zeg.. de hele auto lag vol met spullen en kleertjes voor Boaz en zelf hadden wij allebei maar 1 tas. ergens tussen al deze spullen stond nog een maxicosi en natuurlijk moest Pip ook nog ergens zitten!

Ik had lijstjes opgezocht op internet wat er allemaal mee moest. Deze lijstjes kwamen niet eens in de buurt van wat ik allemaal bij me had. Ik bedoel 7 rompers rekenen per week dat gaat er hier dus echt niet in. Onze kerel heeft soms wel eens 3 setjes per dag aan.. dat zou betekenen dat we in het ergste geval maar 2 dagen door komen met 7 rompers. Dus ja had ik maar gewoon alle rompers die ik in de kast heb voor Boaz mee genomen haha!

Dus ja ik had last van inpak-stress! Wanneer ik voor de 10e keer aan Stephan vraag of we echt alles bij ons hebben, kom ik op het geniale idee dat er natuurlijk overal baby’s geboren worden en dat als we iets niet bij ons hebben het ook gewoon gekocht kan worden. Pfieuw wat een opluchting haha

Het was maar 3 uurtjes rijden vanaf ons huis dus prima te doen. Boaz kreeg vlak voor vertrek een flesje en heeft daardoor ook heerlijk de hele weg liggen slapen. Eenmaal aangekomen op het park viel het huisje nogal tegen het was vies, klein en niet echt geschikt voor een baby. Het eerste wat we dan ook konden doen was het hele huisje schoonmaken.. waar betaal je dan schoonmaak kosten voor vroeg ik me af?!

We hebben in de Ardennen veel leuke dorpjes bekeken en Boaz sliep eigenlijk het grootste deel. Het weer viel helaas tegen. Maar dat mocht de pret niet drukken! Het was fijn om lekker 2 weken lang te genieten met mijn mannen! Elke dag lekker uit eten te gaan, wat waren de restaurantjes daar allemaal heerlijk!!

Helaas werd Boaz op de helft van week 2 voor het eerst ziek. Ontzettend verkouden en veel huilen. Hierdoor hebben we de vakantie iets eerder af moeten breken en achteraf blij toe dat we dit gedaan hebben! Zaterdag waren we de eerste hele dag weer thuis en door al het slijm stopte Boaz zomaar ineens even met ademen. De grootste angst van elke ouder! We zijn als een speer in de auto gesprongen en naar het ziekenhuis gereden waar Boaz een nachtje heeft moeten blijven. Gelukkig is het niet meer gebeurd en mocht hij de volgende dag weer met ons mee naar huis. Kreeg wat neusdruppels om hem te helpen het slijm wat beter kwijt te kunnen, maar wat een grote schrik! Gelukkig liep alles goed af!

Het weer was niet top en het huisje ook niet maar met een baby op vakantie ik zeg DOEN! Het is heerlijk om als gezin lekker samen weg te zijn en dan maakt het niks uit waar je bent. Gewoon genieten geblazen! Deze week begint het normale leven weer voor Stephan er moet weer gewerkt worden. Wel weer even wennen na 2 weken niks hoeven. Ik geniet nog even lekker verder thuis met kleine Boaz! Tot snel weer!

JA! Boaz is geboren!

JA! Boaz is geboren!

Eindelijk is het zover het artikel waarin ik vertel dat ons kleine wondertje geboren is staat online.

Eindelijk is Boaz geboren!! Precies op zijn uitgerekende datum 21 juni 2017 kwam dit mooie jongetje ter wereld. Hij woog 3260 en was 48cm lang. Dat ik dit artikel pas 6 weken na de bevalling schrijf is niet zonder reden. Ik had echt even tijd nodig om dit voor mezelf te bevatten en een plekje te geven. Want makkelijk is het niet geweest. De bevalling heeft namelijk 30 uur geduurd. Alles waar ik zo bang voor was gebeurde. Ik zal een apart bevallingsverhaal schrijven. Als je binnenkort nog moet bevallen sla dit artikel dan vooral even over.

De eerste week

De kraamweek wat heb ik hier van genoten. We hadden een onwijs lieve kraamverzorgster. Angelique heette ze. Ze deed echt werkelijk alles. Ik kreeg elke dag een ontbijtje op bed. Beschuit met muisjes was mijn favoriet. En dan die heerlijke fruit bekers die ze maakte. Elke dag werd de badkamer gedaan en mijn bed verschoond. Het enige wat ik zelf moest doen was genieten van ons mooie kindje. De borstvoeding kwam gelukkig opgang. Wel vond ik dit onwijs pijn doen. Niet dat ik kloofjes had maar mijn borsten waren gegroeid naar maatje Pamela Anderson en zo hard als steen. Er zijn genoeg tranen gevallen om de harde plekken uit mijn boobies te masseren. Maar Boaz deed het er super op. Poepte na de 2e dag al gewoon geel en plaste goed. Dus ik had ieder geval genoeg melk! En na dag 4 kwam hij alweer aan in gewicht. Dit ging goed! We besloten te wachten met de kaartjes versturen en het op facebook bekend te maken zodat we wat rust hadden. In de eerste week zijn alleen onze liefste vrienden en de opa’s en oma’s langs geweest. En dit was meer dan genoeg. Want ik was moe. En samen moesten we er aan wennen dat Boaz er nu echt was. Ik kon uren naar hem kijken en dan niet kunnen geloven dat hij uit mijn buik was gekomen. Zo mooi, zo lief en alles er op en eraan. En wat een bos haar. Dit had ik niet verwacht. ( ik was zelf tot mijn 2e kaal). Mijn lichaam was moe na de bevalling maar verder mocht ik echt niet klagen. De 1e dag at ik alweer lekker beneden. Dit moest ook wel omdat het boven niet uit te houden was 35 graden. Ik ben namelijk op 1 van de heetste dagen bevallen haha. In de eerste week kwamen lieve vrienden elke dag koken. Iedere dag was er wel iemand die iets maakte waar ik onwijs zin in had. Ik heb die week 2 keer carpaccio gegeten en een heerlijke biefstuk. En ja het was net zo lekker als dat ik mij die 9 maanden had voorgesteld.

En niet te vergeten ons hondje Pippa, wat deed en doet ze het goed. We hebben haar meteen overal bij betrokken. En vanaf het begin slaapt ze dan ook boven onder de wieg van Boaz. Eerst ging ze op de grond liggen. Na een paar dagen hebben we haar mandje maar boven neergezet want beneden slapen wilde en deed ze toch niet. We hadden verwacht dat het heel goed zou gaan maar het gaat eigenlijk nog beter dan verwacht. Ze is lief en totaal niet jaloers. Tijdens het voeden gaat ze zo dicht mogelijk bij hem liggen en ze houd alles goed in de gaten de schat!

En je zult het niet geloven in mijn kraamweek kreeg ik zowaar een gaatje in mijn gebit. Ons eerste uitje met Boaz was dus naar de tandarts.. heb ik dat.

Hoe gaat het tot nu toe?

We genieten onwijs. Boaz is een heel zoet mannetje. Huilt over het algemeen weinig. Alleen honger of aandacht. Wel ben ik na een maand gaan afbouwen met de borstvoeding. Ik had geen streven hoe lang ik het wilde doen ik zag het wel. Maar na een maand deden mijn borsten nog steeds pijn. Had ik iedere dag keiharde plekken in mijn borsten en had ik over productie. Elke nacht was het hele bed nat ondanks de pads. Mijn tepels waren niet kapot maar wel super blauw en pijnlijk. En de een op andere dag maakte ik ook minder melk aan. Boaz was niet meer tevreden na een voeding en toen was ik er klaar mee. Ik had er geen lol meer in. Mijn kind had honger en ik had pijn. Toen de kogel door de kerk was om te stoppen was het ook heel snel klaar. Binnen een week had ik niks meer. Dit ging wel heel snel sneller dan verwacht. Boaz moest nog wennen aan de fles. Maar nu gaat dat heel goed. Alleen zijn darmpjes moeten nog wennen aan de flesvoeding. Hij heeft heel veel moeite met poepen. Wat tot gevolg heeft een kindje dat ineens heel veel huilt wat we niet gewend zijn. En slapeloze nachten. Normaal is Boaz elke nacht ook wakker voor een voeding tussen 3 en 4 maar slaapt daarna weer lekker. Dus mogen we daar niet over klagen lijkt mij. Boaz krijgt nu iets voor zijn darmpjes om wat beter te kunnen poepen maar dit heeft tot nu toe niet het resultaat waar we op hoopte.

Ik ga er veel op uit met de kleine man. Lekker bij vriendinnen op bezoek of lekker de stad in. En wandelingetjes met Pip natuurlijk. Voor nu zit ik nog lekker op mijn blauwe wolk en daar kom ik voorlopig nog niet vanaf! En dat hoeft ook niet want Stephan en ik hebben bijna samen vakantie. Lekker 2 weken genieten met zijn 4tjes. Wij samen, ons prachtige kind en ons te lieve hondje. Wat wil een mens nog meer?